خانم‌های ارجمند، آقايان گرامی! اين يادداشتی‌ست درباره مسابقه وبلاگ‌های دويچه‌وله. داستان از اين قرار است كه در كم‌تر از دو روز اخير، رتبه نفر دوم بخش بلاگ‌ورست، وبلاگی به زبان آلمانی، كه مقدار آرای‌اش نصف ميزان آرای «آقای اوف» بود (پانزده درصد در برابر سی درصد)، به‌طور ناگهانی و بی‌هيچ ظرافتی ساعت‌به‌ساعت افزايش يافت، و احتمالا ً حالا – جمعه - كه داريد اين يادداشت را می‌خوانيد، دست‌كم با هم برابر شده‌اند و خب، دور از انتظار نيست كه به‌زودی – مثلا ً فردا، شنبه -بدل به نفر اول رای‌گيری شود. به همين دليل، از نظر «آقای اوف»، در فاصله شش روز مانده به پايان مسابقه، رای‌گيری در بخش «بلاگ ورست» قطعا ً به آخر رسيده است. از تمام كسانی‌كه رای خود را به نام «مشاراليه» ثبت كردند تشكر می‌كنم و از ياد نمی‌برم كه پيش از اين رای‌گيری هم «آقای اوف» با شما روزگار بسيار خوشی داشته است، هم‌چنان‌كه بی‌شك پس از اين هم خواهد داشت؛ بگذار نتيجه مسابقه هرچه می‌خواهد، بشود.ه
جمعه / يكم آذر / بيست‌ويكم نوامبر
جمعه / يكم آذر / بيست‌ويكم نوامبر
*
پی‌نوشت: برای يادداشت بالا، كامنت‌ها و ای-ميل‌هايی دريافت كرده‌ام. آشكار است كه خوانندگان اين وبلاگ را مختار می‌دانم كه به هر شكلی كه درست می‌دانند عمل كنند؛ اما درخواست روشن من اين است كه آن بازی را كاملا ً پايان‌يافته تلقی كنند و به‌ويژه از من بپذيرند كه جلوی اتفاق ناسالمی كه آن‌جا دارد رخ می‌دهد را با هرچه بتوان گرفت، آن اقدام قطعا ً بيش‌تر رای دادن نيست. رای دادن را فراموش كنيد و اجازه دهيد كه برد و باخت، جايی در قلب‌مان رخ دهد.ه
پی‌نوشت: برای يادداشت بالا، كامنت‌ها و ای-ميل‌هايی دريافت كرده‌ام. آشكار است كه خوانندگان اين وبلاگ را مختار می‌دانم كه به هر شكلی كه درست می‌دانند عمل كنند؛ اما درخواست روشن من اين است كه آن بازی را كاملا ً پايان‌يافته تلقی كنند و به‌ويژه از من بپذيرند كه جلوی اتفاق ناسالمی كه آن‌جا دارد رخ می‌دهد را با هرچه بتوان گرفت، آن اقدام قطعا ً بيش‌تر رای دادن نيست. رای دادن را فراموش كنيد و اجازه دهيد كه برد و باخت، جايی در قلب‌مان رخ دهد.ه
